اولین چیزی که این چند وقته همه از هم میپرسیدن این بود که به کی رای میدی؟وخیلیام این سوال رو از خود من میکردن وبا جوابای من میموندن من طرفدار کی هستم موسوی یا احمدی نژاد ولی واقعیت اینه که من طرفدار کسی بودم که بتواند این وضعیت ساکن رو بحرکت دربیاره واصلا"دلم نمیخواد واردجزییات بشم ولی هرکدوم ازکاندیداها یه جوری برام قابل احترام بودن ومطالبشون رو دنبال میکردم اگه نگاهی به رزومه وزندگینامه هرکدوم بندازیم متوجه میشدیم همشون از بطن مردم دراومدن ویه روزی مثل خیلی ازماها ازقشرهای ضعیف این اجتماع بودن ولی باتلاش وکوشش وپشتکار تونستن حکومتی رو متلاشی وطرحی نو دراندازند وامروز متاسفم که باتمام زحماتشان به نحوی دارن تیشه به ریشه میزنن حالا موسوی یا احمدی بنظر من فرقی نمیکنه مهم اینه که بعد از سالها در آرامش زندگی کردن یه سری افراد دارن به اسمهای مختلف جامعه رو به هرج ومرج میکشن حالا بسیجی یا هرچیز دیگه یاموج سبز واز این قصه ها !خیلی از این جوونهایی که توی خیابونا راه میرن نمیدونن وندیدن این آرامش با چه قیمتی برای این کشورحاصل شده وامروز چه عزیزانی که توی بیمارستانهای جانبازان دارن روزای آخر عمر پر برکتشون رو میگذرونن به قیمت از دست دادن هر سلولشون این آرامش رو برای ما به ارمغان آوردن  البته شاید دوستانی خرده بگیرن ما آزادی نداریم بیایید با خودمون رو راست باشیم الان در عصر تکنولوژی که نفست قابل کنترله کجای دنیا آزادی هست ؟همون کشورهایی که یه روز صدام رو پشتیبانی کردند وخون جوونهای مارو در خوزستان وکردستان بخاک ریختند حالا چی شده دلشون برا جوونهای ما میسوزه؟از شما میپرسم کجان اون حامیان حقوق بشر که آلمان رو متهم کند خسارت جانبازان شیمیایی مارو بده امروز من بعنوان کسی که گاز شیمیایی رواستنشاق کردم ودارم طبعاتش رو میبینم هیچ وقت ندیدم دلسوزی برای من وامثال من باشد البته این را نگفتم که خودی مطرح شده باشد وخدامارانیانرزد که بیانمام حالتی از خود ستایی باشد بیاییم با کمی تفکر وتعمق آرامشی را که داریم وقیمت گزافی هم این کشور درطول سالیان متمادی پرداخت کرده دستخوش تغییر نکنیم وکمک بگیریم ازخداوندو عقل برای هدایت ونظم وآسایش از طریق بزرگوارانی که یک روزی این کشتی طوفانزده را بساحل ایمن رسانیدند        الهی آمین

 ولی خوب مطلب من امروز بعنوان کسی که تا مدتی قبل دارای کارخانه وروزگارمتوسطی بود این است :جناب آقای احمدی نژاد دراین چند ساله علیرغم زحمات شما وخستگی سفر پروژه قابل توجهی را درزمینه نفت وگاز شاهد نبودیم ومنو ببخشید شاید افرادی مثل من مانند آن موری باشیم که باچکیدن قطره شبنمی فریاد براورد دنیا روآب برد!!!درزمان حکومت آقای هاشمی در صنایع نفت واحدی بوجود آمد بنام خودکفایی ودراین واحد خیلی از قطعاتی که قرار بود از خارج خرید شود به بچه های سازنده داخلی داده میشد واغلب با هزینه ای به مراتب کمتر از نمونه خارجی .نمونه قابل ذکر که اگر حمل برخودستایی نباشد ایمپلر واحد اکسیژن ساز پتروشیمی اراک بود که بعنوان یک افتخار من در کارنامه مهندسی خود دارم  ولی امروز به هرجا مراجعه میکنیم کمتر موفقیتی حاصل شده که اگر در زمینه ساخت وساز پالایشگاه وپتروشیمی اقدامی گردد خیلی از افراد بشرط آنکه پروژها به عدل بین سازندگان تقسیم گردد مزید خرسندی خواهد بود